Het was een bijzonder moment toen ik op de website van het CIHC, bij het verhaal “Eindexamenklas 1948 Christelijk Lyceum Bandung”, een klassenfoto ontdekte waarop mijn vader te zien was. Bij de publicatie in 2012 werd zijn naam echter niet vermeld. Hij is de derde van rechts, zittend op een bank.
Mijn vader, Nio Tjoe Hauw, werd in 1927 geboren in Bandung. Hij was vijftien jaar oud en zat op de middelbare school toen Japan Indonesië binnenviel. Voor Chinese scholieren die naar een Nederlandse middelbare school gingen, betekende de Tweede Wereldoorlog een lange onderbreking in hun schoolcarrière. Deze leerlingen probeerden via privélessen toch nog enig Nederlands onderwijs te volgen.
Afbeelding 1 1948 – Klas 5A van het Christelijk Lyceum Bandung. Nio Tjoe Hauw: zittend, derde van rechts.
Na de Japanse capitulatie kon mijn vader begin 1946 - het jaar waarin hij negentien werd - terugkeren naar zijn oude school, het Christelijk Lyceum in Bandung. Hem werd geadviseerd opnieuw te beginnen in de tweede klas. Gelukkig kon hij halverwege dat jaar doorstromen naar de derde klas, en eind 1946 wilde hij verder naar de vierde klas. Daarvoor had hij toestemming nodig van rector Zijlstra. Dankzij de steun van de meeste leraren kon hij inderdaad beginnen aan de vierde klas in het voorjaar van 1947. Aansluitend stroomde hij door naar klas vijf, het examenjaar 1947-1948.
Hij was erg nerveus voor het eindexamen; hij maakte zich zorgen over de jaren waarin hij geen regulier onderwijs had gehad. Toch slaagde hij - als beste van de klas.
De eindexamenklas bestond uit een gemêleerd gezelschap: veel Chinese leerlingen, één Indonesische jongen, en verder Indo’s en Nederlanders. Het was een duidelijke afspiegeling van de koloniale maatschappij.
Afbeelding 2 Cijferlijst HBS-eindexamen, 1948
Hoewel hij nog niet zeker wist welke studie hij wilde volgen, wist hij wél dat hij naar Nederland wilde. Aanvankelijk koos hij voor de textielhogeschool in Enschede. Maar bij de beoordeling van zijn aanmelding merkte een zekere mevrouw De Jong van Galen op dat zijn cijferlijst eigenlijk meer geschikt was voor een universitaire studie. Hij besloot daarop mijnbouwkunde te gaan studeren aan de Technische Hogeschool in Delft.
Afbeelding 3 De familie Nio bij het vertrek van Nio Tjoe Hauw op 3 augustus 1948
In 1948 vertrok hij naar Nederland. In die jaren leerde hij mijn moeder, Riet Verkade, kennen. Ze trouwden in 1954, het jaar waarin hij ook zijn diploma behaalde. Datzelfde jaar vertrokken ze naar Indonesië. Mijn vader werkte op drie verschillende ‘tin-eilanden’: Bangka, Singkep en Belitung. Op Belitung werd hij president-directeur van Tambang Timah Belitung (Billiton Tin Mines). De drie kinderen werden elk op een ander eiland geboren. In de nasleep van de politieke onrust in 1965 verliet ons gezin Indonesië. In Nederland bouwde mijn vader een nieuwe carrière op. Hij legde zijn levensverhaal vast in een autobiografie, waardoor veel details over zijn leven bewaard zijn gebleven. Mijn vader overleed in 2016, op 88-jarige leeftijd.
Afbeelding 4 Nio Tjoe Hauw en Riet Verkade met hun kinderen op de Dam in Amsterdam
Marina Woods-Nio, juli 2025
Bronnen
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.
